دلم میخواد بچه بشم دوباره. پاک و معصوم و زودباور. 

دلم میخواد همون دختری بشم که همیشه با مادرش موافق بود.

 که بیشتر نمیخواست.

 که نمیخواست دنیا رو کشف کنه. 

میخواست فقط پدر مادرش ازش راضی باشن.

 مخالفتی نداشت. 

نق و ناله و اعتراضی نداشت و سرش بسیار تو لاک خودش بود و خیلی خجالتی و محجوب بود.

 میخوام دوباره توی اون هوا قدم بزنم.

 دلم میخواد همه چیز به آسونی پونزده سالگیم بشه.

 آینده بی آینده.

 حداکثر زوری که باید در زندگی میزدیم غلبه بر جوش های غرور جوانی و کنکور بود.

از وقایع روزانه یک دانشمند