از رفتارهایمان حالم بد است،

از طرز رانندگیمان،

از هجوم تاتارگونه مان به جعبه خرما یا شیرینی خیرات شده،

از برخورد و نگرش مان نسبت به جنس مخالف،

از داشتن غیرتهای بی مورد راجع به خواهر و مادرمان و

بیغیرتی محض راجع به عزیزان دیگران،

از تحلیلهای سیاسی و اقتصادیمان در تاکسی،

از زیر پا گذاشتن حریم خصوصی دیگران،

از آشغال ریختنمان در خیابان،

از قابلیتمان برای تبدیل صحنه تصادف به محل قتل،

از عملهای زیبائی،

از یکی نبودن حرف و عملمان،

از تعارفهای بی موردمان،

از غیبت کردنهای کثیرمان،

از تغییر نظرهای یک ساعته مان،

از بی تفاوتیمان نسبت به کار کودکان،

از جو حاکم بر ورزشگاه هایمان،

از مرگ بر گفتنها و درود فرستادنهای یک شبه مان،

از عشقهای یک شبه مان،

از انتخاب دوست بر مبنای نوع خودرواش،

از چاپیدن یکدیگرمان،

از قسم ها و دروغهای بی حد و حصرمان،

از بی مطالعه بودنمان،

از تن دادن و دل ندادنمان

از رفتارهایمان در پاتایای تایلند و آنتالیای ترکیه،

از عدم رعایت نظافت شخصیمان،

از مدرک گرا بودنمان،

از کلاس گذاشتنهای بی موردمان،

از جوکهای قومیتیمان،

از نژاد پرستیمان،

از ادعاهای گزافمان راجع به مشاهیر ایران،

از مصرف گرا بودنمان،

از قسطی خریدن بنز برای فخر فروشی...

واسه تغییر کردن هیچ وقت دیر نیست