بنام هستی بخش پاک، همه اوست، دیگر چه باک

خطا از من است، می دانم.

از من که سالهاست گفته ام:

"تنها ترا میپرستم"

 اما به دیگران هم دلسپرده ام.

از من که سالهاست گفته ام:

" تنها از تو یاری می جویم"

اما به دیگران هم تکیه کرده ام.

اما رهایم نکن...

بیش از همیشه دلتنگم...

به اندازه ی تمام روزهای نبودنم...

اقتباس از: داستان زندگی ما آدم ها

با تشکر از دوست بیگانه

از استاد منوچهر احترامی نویسنده ی حسنی در ده شلمرود

میش به بره‌اش گفت:

 فرزندم، اگر در صحرا بازیگوشی كنی و از من دور بیفتی،

گرگ تو را پاره می‌كند و ناكام از دنیا می‌روی.

سعی كن همواره در پناه من باشی

و عمری را به خوبی و خوشی بگذرانی

و در سلاخ‌خانه به مرگ طبیعی بمیری!!!!!!!!

برگرفته ازاینجا