برگرفته از وبلاگ "یادداشت های دیوونه خودتی"

خیلی ها که زنده هستند سزاوار مرگند،
 
و عده ای که می میرند سزاوار زندگی هستند.
 
تو می توانی زندگی را به مرده ها ببخشی؟
 
پس در قضاوت خیلی خوش بین نباش،
 
 و انان را به مرگ محکوم نکن.
 
چون عاقل ترین ادم ها هم نمی توانند اخر کار را ببینند.
(با عرض پوزش)

برگرفته از وبلاگ  "مرگ من روزی فرا خواهد رسید"

یکی از غم انگیز ترین چیز هایی که 
 
در مورد طبیعت انسانی می دونم اینه که
 
 همه ی ما تمایل داریم زندگی رو متوقف کنیم.

همه ی ما رویای یک باغ گل سرخ را در افق می بینیم
 
به جای آنکه از گل سرخ هایی لذت ببریم که
 
 امروز بیرون پنجره ی خانه ی مان شکوفا می شوند.
 
چرا ما به این شکل غم انگیز ابله هستیم؟!

به پرواز رضای عزیزم

جریان باد را پذیرفتن،

و عشق را، که خواهر مرگ است،

و جاودانگی رازش را با تو در میان گذاشت.

پس به هیات گنجی درآمدی، بایسته و آز انگیز

گنجی از آن دوست...

که تملک خاک را

و یاران را

دلپذیر کرده است...

تقدیم به تو؛ همراه عزیزم

و امروز از صمیم قلب،قاطعانه اعلام آمادگی کردم برای همراهی

فراتر از تقدیر هست یا عین تقدیر؟

نمیدانم

هر چه که هست مهم تصمیم به شروع هست

چه سخت است صبر بر حکمت خداوند در پس گرفتن امانت...

عزیزم،

همدردم...

از دست عشق این پدر و مادر های مهربان!!!

کلیک لطفا:

ببینید عشق والدین را!!!

...

میگن:

صبر تلخ است ولیکن بَر شیرین دارد

اما اینو بیشتر دوست دارم:

گویند سنگ، لعل شود در مقام صبر

آری! شود ولـــــــــــــــــــــــــــــی

به خون جگر شود.