مجهول ماندن، رنج بزرگ روح آدمی است.
یک روح، هر چه زیباتر است و هر چه داراتر،
به آشنا نیازمندتر است...
...
و چه شگفت است آشنایی، در پس بیگانگی
خویشاوندی پنهان، در نا آشنایی!
۱ غریب آشنا...
ای کاش داستانهای واقعی امروز
خواب و خیال باشند
و مثل قصه های قدیمی
پایان خوب داشته باشند...
بزرگ بود
و از اهالي امروز بود،
و با تمام افق هاي باز نسبت داشت،
و لحن آب و زمين را چه خوب مي فهميد....
ولي نشد،
كه روبروي وضوح كبوتران بنشيند،
و رفت تا لب هيچ،
و پشت حوصله نورها دراز كشيد،
و هيچ فكر نكرد،
كه ما ميان پريشاني تلفظ درها،
براي خوردن يك سيب،
چقدر تنها مانديم...
تولد وبلاگ: دیماه 83