۲۴ سپتامبر ۱۹۱۴ ارتش های آلمان، بریتانیا و فرانسه در جریان جنگ جهانی اوّل در بلژیک با هم می جنگیدند. شب کریسمس جنگ را تعطیل می کنند تا دست کم برای چند ساعت کریسمس را جشن بگیرند. در ارتش آلمان یکی از سربازان که سابقۀ خواندن در اُپرا را نیز دارد شروع به خواندن ترانۀ کریسمس مبارک می کند. صدای خوانندۀ آلمانی را سربازان جبهه های دیگر می شنوند و با پرچم های سفید به نشانۀ صلح از خاکریز بالا می آیند و به سوی ارتش آلمان می روند. آن شب سربازان ۳ ارتش در کنار هم شام می خورند و کریسمس را جشن می گیرند ولی هر ۳ فرمانده توافق می کنند که از روز بعد صلح شکسته شود و جنگ را از سر بگیرند!

 
صبح روز بعد دست و دل سربازان برای جنگ نمی رفت. شب قبل آن قدر با دشمن رفیق شده بودند که بی خیال جنگ شدند و از پشت خاکریز برای هم دست تکان می دادند! چند ساعت که گذشت باز هم پرچم های سفید بالا رفت و پس از گفتگوی ۳ نمایندۀ ارتش ها تصمیم بر این گرفته شد که برای سرگرم شدن با هم فوتبال بازی کنند.آن ها آنقدر با هم رفیق می شوند که با هم عکس می گیرند و حتی آدرس خانه های خود را به همدیگر می دهند تا بعد از جنگ به کشور های هم سفر کنند! کار به جایی می رسد که این ۳ ارتش به هم پناه می دهند و ... تنها چیزی که باعث می شود تا قضیه لو برود متن نامه هایی بود که سربازان برای خانواده هایشان فرستاده بودند و به آن ها اطمینان داده بودند که این جا از جنگ خبری نیست

 سال ها بعد کریس دی برگ متن یکی از این نامه های سربازان را در یک حراجی به قیمت ۱۵ هزار یورو می خرد. پُل مک کارتنی هم در ویدیوی یکی از کارهایش به این اتفاق ادای احترام کرده و سال ۲۰۰۵ هم کریستین کاریون با استناد به مدارک این اتفاق فیلمی به نام "کریسمس مبارک" می سازد که اُسکار بهترین فیلم خارجی را گرفت و حتی در جشنوارۀ فیلم فجر نیز به نمایش درآمد.